Karakorum to jeden z najsłynniejszych i najwyższych masywów górskich na całym świecie. To tu znaleźć można słynne K2, które rozpala wyobraźnię himalaistów z całego świata. Co warto wiedzieć o tym paśmie? Jak trudne jest ono w zdobyciu?
Karakorum – co to? Gdzie jest położone to pasmo?
Mało jest tak słynnych na cały świat pasm górskich, jak Karakorum. Jest to łańcuch rozciągający się na terenach Pakistanu, Indii i Chin. To również jeden z dwóch masywów, który może pochwalić się szczytami sięgającymi powyżej 8000 m n.p.m, o których możesz przeczytać tutaj: https://wierch.pl/gory-w-azji/karakorum/. Są to kolejno:
K2 (8611 m n.p.m, drugi najwyższy szczyt świata);
Gaszerbrum I (8068 m n.p.m);
Broad Peak (8047 m n.p.m);
Gaszerbrum II (8035 m n.p.m);
Broad Peak Middle (8013 m n.p.m).
Wspomniane szczyty (za wyjątkiem Broad Peak Middle) wchodzą w skład Korony Himalajów i Karakorum, wraz z 10 ośmiotysięcznikami z tego drugiego pasma. To jedno z największych osiągnięć w świecie wspinaczki i himalaizmu. Na liście zdobywców Korony znajduje się czterech Polaków: Jerzy Kukuczka, Krzysztof Wielicki, Piotr Pustelnik oraz Dorota Rasińska-Samoćko.
Karakorum to nie tylko ogromne szczyty, ale również wszędobylskie lodowce. Wiele z nich należy do grona największych lodowców na całym świecie. Sporą sławę posiadają również niższe szczyty – Karakorum to bowiem mnóstwo siedmiotysięczników i innych, równie wymagających szczytów.
Czy góry Karakorum są trudne?
Z uwagi chociażby na samą swoją wysokość Karakorum to niezwykle trudne pasmo górskie. Już na wysokościach rzędu 3000 m n.p.m. wspinacze mogą przecież zacząć doświadczać pierwszych objawów choroby wysokościowej. Na dodatek ludzkie ciało praktycznie nie jest w stanie aklimatyzować się do warunków powyżej 5500 metrów n.p.m., a w kontekście Karakorum takie wysokości to ledwie rozgrzewka. 7900 metrów n.p.m. to natomiast „strefa śmierci” z uwagi na bardzo małą zawartość tlenu w powietrzu.
To właśnie dlatego zdobywanie najwyższych gór świata jest tak niebezpieczne – na tak ekstremalnych wysokościach nawet najbardziej zaprawieni himalaiści mogą przeżyć zaledwie kilka dni. Gdy dołoży się do tego zmienną pogodę, niezwykle trudny teren oraz ogólne wycieńczenie organizmu, otrzymuje się mieszankę, którą przetrwać mogą tylko nieliczni. To brutalna, lecz dla wielu niezwykle piękna i kusząca natura tych gór.
K2 – symbol Karakorum i wybitnie trudny szczyt
Gdy po raz pierwszy rozpoczęto poważne badanie Karakorum, szczyty klasyfikowane były w prosty sposób. Nazywane były kolejno K1, K2, K3 i tak do szczytu K12. Z biegiem czasu badacze, lokalni mieszkańcy i wspinacze nadawali kolejnym górom nowe nazwy. Jedynym wyjątkiem do dziś zostało K2. Jest on uważany za najtrudniejszy szczyt Karakorum, Himalajów, a dla wielu osób – nawet na całym świecie.
Jest on wyjątkowo odosobniony, a właśnie z uwagi na fakt, że przez lata był on skryty przed ludzkim wzrokiem, nie doczekał się nowej nazwy. K2 zdążyło się przez ten czas przyjąć jako oficjalna nazwa. Do 2021 roku był to jedyny ośmiotysięcznik, który nie został zdobyty zimą. Głównymi trudnościami są sekcje wspinaczkowe znajdujące się w strefie śmierci, wszędobylskie lodowce, a także wyjątkowo trudne warunki pogodowe.
K2 pochłonęło życie ponad 80 wspinaczy, a szczyt ten ma przydomek „Góry Mordercy”. Dopiero 16 stycznia 2021 roku 10-osobowa grupa Nepalczyków zdołała zdobyć K2 zimą, z czego tylko jeden wszedł na szczyt bez wspomagania tlenowego. Dobitnie pokazuje to, jak trudne do zdobycia jest K2.
Artykuł Sponsorowany
